Posty

[RECENZJA] Bianka Kunicka Chudzikowska - "Najprawdziwsza fikcja"

Obraz
„ Ja to już nie ona… ”                                                                „ Jestem kobietą Wodą ogniem burzą perłą na dnie Wolna jak rzeka Nigdy nigdy nie poddam się Jestem kobietą Jestem dobrem jestem złem Jestem wodą jestem ogniem Jawą i snem ”. Tak śpiewa Edyta Górniak, ekspresyjnie oddając złożoność kobiecej natury. Tę kwestię porusza również, na kartach powieści „Najprawdziwsza fikcja”, opublikowanej nakładem Wydawnictwa Oficynka i nagrodzonej podwójnym laurem wyróżnienia w niezależnym plebiscycie na polską Książkę Roku „Brakująca Litera” 2018, jej autorka, Bianka Kunicka Chudzikowska. W tym celu z rozmachem przenosi Czytelnika do rodzinnego Wrocławia, gdzie mieszka Zofia, której postać intryguje, bowiem już w pierwszych słowach z rozbrajającą szczerością wyznaje: „Jestem postaci...

[RECENZJA PATRONACKA] Krystyna Śmigielska - "Pokurcz"

Obraz
„ Kulejące tajemnice kontra wielkie namiętności ”                                                                „ Wielka miłość nie wybiera, Czy jej chcemy nie pyta nas wcale, Wielka miłość, wielka siła, Zostaniemy jej wierni na zawsze ”. Krystyna Śmigielska, autorka debiutująca w 2006 roku zbiorem opowiadań pod tytułem „Zbieracz grzechów”, której pokaźny dorobek obejmuje książki dla dzieci, młodzieży i dorosłych, należycie zadbała, by bohaterowie jej trzynastej już powieści zatytułowanej „Pokurcz” opublikowanej 18.09.2019 roku nakładem Wydawnictwa Bibliotekarium, przekonali się na własnych skórach o słuszności słów utworu z repertuaru Seweryna Krajewskiego. ...

[RECENZJA] Piotr Jastrzębski - "Z dna"

Obraz
„Skazany na dyktę czy na nadzieję?” „Życie, życie jest nowelą, Raz przyjazną a raz wrogą, Czasem chcesz się pożalić, Ale nie masz do kogo” . O prawdziwości słów piosenki z repertuaru Ryszarda Rynkowskiego na własnej skórze przekonał się Piotr Jastrzębski - dziennikarz i felietonista obecnie współpracujący   z „Dziennikiem Trybuna”. Jego obycie ze słowem pisanym zaowocowało między innymi laurem Lubelskiego Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich oraz wyróżnieniami na zawodowej niwie, a szczęścia na prywatnym gruncie dopełniał dom z bali budowany bez kredytu, kochająca żona i dzieci jak również Tajga i Małpa – uwielbiane psy, potęgując w mężczyźnie złudne przeświadczenie, że dobra passa może trwać wiecznie. To, iż „będąc szczęśliwym jest się poniekąd dzieckiem” zrozumiał w  latach 1999 -2000 zaraziwszy się wirusem wojny, kiedy to korespondował z kilkoma redakcjami skupiającymi uwagę wokół konfliktu bałkańskiego. Oglądany naocznie jawił mu się przeciwstawnie d...

[RECENZJA] Marcin Pilis - "Relikwia"

Obraz
„Kto jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci kamieniem ”. Lud Boży jest wspólnotą świętych i grzeszników doświadczających wzlotów i upadków, o czym w ostatnim czasie namacalnie przychodzi nam się przekonać w związku z informacjami odbijającymi się w mediach szerokim echem, skupionymi wokół nadużyć, których dopuszczają się duchowni Kościoła katolickiego. Ten niełatwy do ujęcia w słowa temat podjął z niemałym rozmachem i wyczuciem zarazem, na kartach powieści Relikwia , Marcin Pilis.  Spod pióra tegoż dziennikarza, prozaika i felietonisty do tej pory wyszły również: Opowieść nawiasowa (2006r.), Łąka umarłych (2010r.) oraz Zatrute pióra. Antologia kryminału (2012r.), jednak to właśnie za przyczyną Relikwii opublikowanej przez Wydawnictwo BLISKIE w 2009 roku, odbyłam swoją pierwszą literacką podróż pod jego przewodnictwem. Oprowadził mnie on po pewnym miasteczku, o którym niespodziewanie zrobiło się głośno za sprawą kości kanonika zamordowanego w 1584 roku przez czeskiego baron...

[RECENZJA] Hanka V. Mody - "Chciałbym, żebyś mnie napisała"

Obraz
,,Słowami też można malować obrazy" Podobno ile jest serc, tyle rodzajów miłości więc trudno otulić ją słowami, które bywają ulotne, ale mimo to warto próbować. Z takiego założenia wyszła temperamentna, młoda kobieta ukrywająca się pod pseudonimem Hanka V. Mody, debiutująca opowiadaniem „Niewinność” na kartach zbioru zatytułowanego „Lato moralnego niepokoju”. Cząstki swego talentu pozostawiła także w antologiach „Nikomu się nie śniło” oraz „Autostop(y)” pod postaciami opowiadań „Sztuka chodzenia po linie” i „Między stopami”.  Publikowała również na łamach „Nowej Gazety Literackiej” zarazem sprawując pieczę nad działem prozy. Za przyczyną opowiadań „Jan” i „Lustro” może poszczycić się kolejno zajęciem I miejsca w konkursie na opowiadanie erotyczne organizowanym przez  Magazyn kulturalno – literacki –  Szuflada.net   oraz wyróżnieniem w konkursie „Mocne uderzenie”.  Wszystko to sprawiło, że wydanie samodzielnej publikacji było tylko kwestią czasu. ...

[RECENZJA] Zbigniew Górniak - "Serce nr 62"

Obraz
„Pieniądze jednak to nie wszystko...” Serce jest fundamentalnym narządem układu krwionośnego. W centrum swojej najnowszej historii umieścił je także Zbigniew Górniak – dyrektor Radia Opole prowadzący programy publicystyczne, zdobywca kilkunastu krajowych nagród za reportaż prasowy, autor scenariuszy telewizyjnych debiutujący w 2006 roku powieścią „Pulpa fikcyjna, albo dwa wesela i pogrzeb kapitana Żbika”.  Spod jego pióra wyszły też: „Siostra i byk” (2009 r.), oraz „Spadek, miłość i kradzione samochody” (2010 r.), ale to właśnie po „Serce nr 62” opublikowane nakładem Wydawnictwa RONIN w marcu 2018 roku zdecydowałam się sięgnąć rozpoczynając literacką podróż pod przewodnictwem tego autora, zaintrygowana kontrowersyjną tematyką książki, której zalążek stanowił dla niego artykuł Jakuba Jałowiczora zamieszczony na łamach „Gościa Niedzielnego”, traktujący o procederze handlu organami przede wszystkim należącymi do zwolenników represjonowanego ruchu Falun Gong, ale także chrześ...